doosti

  

زمستان

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت،

 

سرها در گریبان است.

 

کسی سر بر نیا کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را؛        

 

نگه جز پیش پا را دید نتواند،

 

که ره تاریک و لغزان است.

 

و گر دست محبت سوی کس یازی،

 

به اکراه آورد دست از بغل بیرون؛

 

نفس کز گرمگاه سینه می آید برون،

 

ابری شود تاریک؛

 

چو دیوار ایستد پیش چشمانت.

 

نفس کاین است، پس دیگر چه داری چشم

   

به چشم دوستان دور یا نزدیک؟

                 

               ***

     مسیحای جوانمرد من!

     ای ترسای پیر پیرهن چرکین!

     هوا بس نا جوانمردانه سرد است...آی

     دمت گرم سرت خوش باد!

     سلامم را تو پاسخ گوی، در بگشای!

               ***

 منم من، میهمان هر شبت لولی وش مغموم!

 منم من، سنگ تیپا خورده ی رنجور؛

 منم دشنام پست آفرینش؛

                                 نغمه ی ناجور؛

 نه از رومم، نه از سنگم، همان بی رنگ بی رنگم،

 بیا بگشای در، بگشای؛ دلتنگم.

              ***

     حریفا! میزبانا!

     میهمان سال و ماهت پشت در چون موج می لرزد؛

     تگرگی نیست، مرگی نیست؛

     صدایی گر شنیدی، صحبت سرما و دندان است.

 

    حریفا! رو چراغ باده را بفروز،

    که شب با روز یکسان است.

             ***

 سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت؛

 هوا دلگیر؛

 درها بسته؛

 سرها در گریبان؛

 نفس ها ابر؛

 دل ها خسته و غمگین؛

 درختان اسکلت های بلور آجین؛

 سقف آسمان کوتاه؛

 غبار آلوده مهر و ماه؛

 

                "زمستان است ،"

                     زمستان

                                                                                                 مهدی اخوان ثالث (م.امید)

                         

                                                      

پيام هاي ديگران ()        link        یکشنبه ٢۳ تیر ۱۳۸٧ - peara