doosti

  

حافظ

 زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم                                                                           

 ناز بنیاد مکن تا نکنی بنیادم

 

می مخور با همه کس تانخورم خون جگر                                                                 

سر نکش تا نکشد سر بفلک فریادم

 

زلف را حلقه مکن تا نکنی در بندم                                                                         

طره را تاب مده تا ندهی بر بادم                                                                           

 

یار بیگانه مشو تا نبری از خویشم                                                                          

غم اغیار مخور تا نکنی نا شادم  

 

شمع هر جمع مشو ورنه بسوزی ما را                                                                   

یاد هر قوم مکن تا نروی از یادم

 

شهره ی شهر مشو تا ننهم سر در کوه                                                                 

شور شیرین منما تا نکنی فرهادم

                             حافظ از جور تو حاشاکه بگرداند روی

                        من از آن روز که در بند توام آزادم

                             

پيام هاي ديگران ()        link        چهارشنبه ۱٥ اسفند ۱۳۸٦ - peara

باران...

  کاش بارانی ببارد

  قلبها را تر کند بگذرد

  از هفت بند ما صدا را تر کند

  قطره قطره رقص گیرد روی چتر لحظه                             

  رشته رشته مویرگهای هوا را تر کند بشکند

  در هم طلسم کهنه ی این باغ را

  شاخه های خشک بی بار دعا را

  تر کند مثل طوفان بزرگ نوح

  در صبحی شگفت

  سرزمین سینه ها تا نا کجا را تر کند

   چترها تان را ببندید ای به ساحل مانده ها

   شاید این باران که می بارد شما را تر کند

      سهراب سپهری

                        

پيام هاي ديگران ()        link        چهارشنبه ۸ اسفند ۱۳۸٦ - peara